Nazi Lauck NSDAP/AO Nederlands NS-Nieuwsbulletin 110-21 . . .

Nazi Lauck NSDAP/AO

NS-NIEUWSBULLETIN

van de NSDAP/AO - Nederlandse Internet-Editie

Nummer 110/21 - winter 2001/2002 (112/113)

NS-NIEUWSBULLETIN wordt onregelmatig gepubliceerd door de NSDAP/AO in verscheidene talen: Nederlands, Frans, Hongaars, Italiaans, Portugees, Spaans en Zweeds.

De abonnementsprijs is 60,00 NLG of een gelijkwaardig bedrag in alle gangbare valuta´s voor twaalf uitgaven. (Ter betaling worden uitsluitend bankbiljetten geaccepteerd ! [Dus géén munten, postzegels, cheques of Internationale postwissels kunnen aangenomen worden.]

De NSDAP/AO publiceert ook geillustreerde nieuwskranten in het Duits (NS-Kampfruf, tweemaandelijks, abonnement eveneens 60,00 NLG voor twaalf uitgaven) en in het Engels (The New Order, tweemaandelijks, abonnement 110 NLG voor twaalf uitgaven).

De in groot formaat uitgegeven krant FÆDRELANDET in het Deens, is een gezamenlijk project met de DNSM, Postboks 32, DK-2670 Greve, Denemarken.

Schrijvers en vertalers die bereid zijn om vrijwillig te helpen zijn welkom !

Let op onze uitvoerige veiligheidsaanwijzingen !

Zie ook onze uitgebreide verkooplijst !

NSDAP/AO : PO Box 6414, Lincoln, NE 68506 U.S.A.

http://www.nazi-lauck-nsdapao.com

 1,500,000 Webpagina treffers in één week!

NIEUW RECORD: De NSDAP/AO webpagina behaalde 1.500.000 treffers in slechts zeven dagen (5-11 Januari 2002). Wij danken opnieuw de Duitse Minister van Binnenlandse Zaken Otto Schily voor zijn substantiële hoewel onbedoelde hulp.

Otto Skorzeny

Het leven van een held voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog.

door H. H. Noorden

Otto Skorzeny werd geboren op 12 Juni 1908 in Wenen. Na zijn eindexamen studeerde hij machinebouw aan de Technische Universiteit van Wenen en werd ingenieur in 1931. In deze periode werd hij onder andere politiek geschoold door middel van het lidmaatschap in een studentencorps en door zijn strijd voor de vereniging van Duitsland en Oostenrijk. In 1932 werd hij lid van de NSDAP die echter in Oostenrijk verboden werd in 1933. Nadat Oostenrijk deel van het Duitse Rijk geworden was in 1938, werd Skorzeny lid van de SS. Vanaf September 1939 oefende hij met de Leibstandarte SS Adolf Hitler in Berlijn. Hij nam deel aan de campagne in het Westen in de gelederen van het regiment Germania en op 30 Januari 1941 werd hij bevorderd tot SS-Untersturmführer. Nadat hij in April 1941 met de Duitse troepen Servië binnenmarcheerde nam hij deel aan de campagne in het Oosten in de ranken van de SS Divisie Das Reich. Hij werd onderscheiden met het Ijzeren Kruis en vocht ten oosten van Kiev tegen omcirkelde Sovjet formaties. Hierna stootte hij met zijn divisie door naar Moskou.

April 1943 bood zich een nieuwe taak aan Skorzeny aan. Voor een speciale instructiecursus Oranienburg van de Waffen-SS was een nieuwe aanvoerder nodig, die tegelijkertijd in Friedrichsthal nabij Oranienburg een school moest opbouwen, ter training van agenten voor operaties achter vijandelijke linies. Skorzeny accepteerde beide missies en werd gedetacheerd als reserve SS-Obersturmführer bij Bureau IV, SD-Buitenland ( externe inlichtingendienst ) van het Reichssicherheitshauptamt ( RSHA ). Samen met zijn adjudant, SS=Obersturmführer Karl Radl recruteerde hij geschikte soldaten voor de nieuwe eenheid en bestudeerde grondig alle rapporten over oefening en aanvoering van commandotroepen. Enkele taken van de commandotroepen waren : infanterie- en stoottroepoefeningen, bediening van granaatwerpers, lichte artillerie en tanks, chauffeurinstructie voor motorfietsen, motorboot en locomotief, alsook sport en paardrijden. Spoedig zou een belangrijke missie uitgevoerd moeten worden.

Op 25 Juli was Benito Mussolini ten gevolge van een samenzwering door hooggeplaatste functionarissen van de Fascistische Partij afgezet, gearresteerd en naar een onbekende plek gebracht. Skorzeny werd naar aanleiding hiervan opgedragen samen met vijf andere officieren naar het Führerhoofdkwartier te komen. De Führer koos hem voor een missie die hij in vertrouwen met hem besprak. De Fühere was ervan overtuigd dat Italië onder een regering benoemd door de Italiaanse koning snel de oorlog zou beëindigen en de Duce uitleveren aan de Geallieerden. Skorzenys missie was te ontdekken waar Mussolini werd vastgehouden en hem te bevrijden. De operatie zou moeten worden voorbereid en uitgevoerd met volledige geheimhouding.

Nadat hij Genraal Student had geconsulteerd gaf Skorzeny vanuit het Führerhoofdkwartier aan Berlijn zijn instructies om een Einsatzgruppe te formeren. Voor ochtendgloren moesten bijna veertig manschappen uitgerust worden met tropenuniformen, burgerkleding, wapens, springstoffen, radio-ontvangers, parachutes en nieuwe zakboekjes (militair paspoort) om de aanwezigheid van leden der Waffen-SS in Italië te verhullen. Dankzij de politie-attaché van de Duitse Ambassade in Rome, SS-Sturmführer Herbert Kappler, konden de steeds wisselende plaatsten van Mussolini ontdekt achterhaald worden. Eén van de plaatsen waar Mussolini werd vastgehouden was het kustfort Maddalena, ten noorden van Sardinië. Skorzeny trof voorbereidingen om Mussolini te bevrijden door een onverwachte aanval van soldaten die naar het eiland zouden moeten worden gebracht per motortorpedoboten en de Italiaanse wachtposten overmeesteren. De operatie die op 28 Augustus 1943 moest worden uitgevoerd werd afgeblazen omdat de nieuwe Italiaanse regering kennelijk weet had van de geplande operatie en Mussolini vervolgens op het laatste moment weggevoerd had. Later bleek dat het hoofd van de Abwehr Admiraal Canaris die niemand anders was dan een laffe verrader, deze operatie die gepland was voor de 28ste Augustus had verraden.

Gelukkig kon de nieuwe plek waar Mussolini gevangen werd gehouden snel gelokaliseerd worden. Het was het Sporthotel op het Gran Sasso in de Abruzzenbergen op ongeveer 2000 meter hoogte. Op 8 September 1943 vlogen Skorzeny en Radl over het gebied en maakten foto´s van het Gran Sasso. Kort daarna kon de ontwapening van de Italianen door Duitse troepen worden uitgevoerd. Omdat na de capitulatie van het Italiaanse leger de uitlevering van Mussolini aan de Geallieerden kon worden verwacht moest men hem zo spoedig mogelijk proberen te bevrijden. Een aanval op het hotel was alleen mogelijk met parachutisten in zweefvliegtuigen. Op korte termijn werden twaalf van zulke toestellen van Zuid-Frankrijk naar Italië bevolen. Elk toestel kon negen mannen toegevoegd aan de piloot transporteren.Skorzeny koos een weide rond het hotel als landingsplaats. Op hetzelfde tijdstip moest een bataljon van parachutisten in de vallei het grondstation van de kabelbaan naar het hotel bezetten. Karl Radl kreeg het idee de Carabiniere Generaal Soleti met zich mee te laten gaan omdat de wachtposten hem kenden en hem bevel te laten geven niet op de Duitse soldaten te schieten.

Op 12 September kon de operatie starten. Generaal Student nam afscheid van 17 mannen van de Waffen-SS en 90 parachutisten op het vliegveld Pratica di Mare. Eenmaal boven het landingsgebied bemerkte Skorzeny echter dat de vlakte die hij had aangezien voor een weiland in werkelijkheid een skihelling was. Daardoor was het niet mogelijk hier te landen. Skorzeny beval de piloot nu in duikvlucht zo dichtbij mogelijk te landen. Zijn zweefvliegtuig kwam tot stilstand op slechts 15 meter afstand van het hotel. Skorzeny, de mannen van zijn vliegtuig en Carabiniere Generaal Soleti renden naar het hotel zo snel als mogelijk. Karl Radl die met zijn zweefvliegtuig vlak achter Skorzeny landde beschreef dit moment in zijn boek "Bevrijders vallen uit de hemel (Befreier fallen vom Himmel)":

Skorzeny en zijn mannen bewegen richting hotel. Daar staat een Italiaanse wachtpost. Generaal Soleti roept naar hem "Niet schieten ! Niet schieten !". We laten de wachtpost achter en gaan het hotel binnen. Een deur vliegt open. Het is de radiokamer. Een Italiaanse soldaat zit achter de radio. We rukken hem van zijn stoel. Een, twee klappen met de kolf van het machinepistool en de radio is buiten werking.Dat is dat. Ze kunnen niet meer om versterking vragen. Geen deur echter leidt uit deze kelder vandaan. Terug naar buiten. We gaan de hoek om van het bijgebouw. Nog een wachtpost. "Niet schieten! Niet schieten! " roept de generaal. Ook deze wachtpost vuurt niet. Ginds, een betonnen muur van twee meter hoog. Skorzeny klimt er over heen met schoudersteun van zijn mannen. De anderen klimmen er op dezelfde manier over heen. Ze staan op een terras voor de gevel van een huis en lopen naar de hoofdingang.

Dan begint mijn vliegtuig te dalen. Misschien is er een minuut voorbij gegaan. Het is een kwestie van seconden. Mijn toestel ploft neer, wordt weer omhooggestuwd, vliegt nog vijftig meter en landt tenslotte 100 meter van het hotel. We rennen naar de chef ter ondersteuning. Hij ziet nu de Duce bij het raam. "Duce ga bij het raam weg, weg van het raam !" schreeuwt Skorzeny. Kennelijk vreest hij dat de Duce per ongeluk neergeschoten zou kunnen worden. We naderen het hotel. Voordat ik de ingang bereik zijn Skorzeny en Schwerdt om binnen te komen en zich een weg langs de carabinieri te verschaffen zonder een schot te lossen. De carabinieri zijn zeer overstuur en willen het hotel verlaten. Ze moeten net hun middagrust gehad hebben. Sommigen dragen hun machinepistolen en sommigen ongewapend. Ze zien hun generaal die velen kenden en niemand schiet. Skorzeny en Schwerdt rennen naar boven in het volkomen onbekende hotel.

Skorzeny opent een deur op de tweede verdieping. Het is de juiste. In de kamer staat Mussolini. Bij hem zijn twee officieren en een man in burgerkleding. Ze rennen naar buiten. Dan zijn ze alleen. Toen verschenen de onderofficieren Gföller en Gläsnert in de deuropening. Toen ik arriveerde berichtte Skorzeny eenvoudig: "Duce, de Führer stuurt ons om U te bevrijden!". Mussolini is aangedaan. Hij antwoordde slechts: "Ik wist dat de Führer me niet zou laten vallen." Hij schudt Skorzeny de hand, omhelst hem en kust hem op de wangen. Hetzelfde overkwam mij, Schwerdt en Wartger.

De Italiaanse commandant van het hotel capituleert. Spoedig landt een Frieseler Storch om Mussolini en Skorzeny van het Gran Sasso naar een vliegveld te brengen van waar ze naar Wenen vliegen. Daar belt Skorzeny de Führer die hem vertelt: "Skorzeny je hebt een militaire operatie tot een succesvol ein gebracht hetgeen deel van de geschiedenis zal worden. Je hebt mij mijn vriend Mussolini teruggegeven. Ik ken je het Ridderkruis toe en bevorder je tot SS-Sturmbannführer. Ik feleciteer je."

Gedurende de volgende maanden was Skorzeny erg druk met het versterken van zijn commandotroepen en de ontwikkeling van nieuwe wapens voor hun operaties. Zijn speciale formatie werd getransformeerd tot Jagdverband Midden met vijf bataljons, een instructiebataljon en andere eenheden. Toevallig moest hij nog een onverwachte missie vervullen op 20 Juli 1944. Op die dag deed Kolonel Stauffenberg een poging Adolf Hitler en functionarissen te vermoorden door een bom te laten exploderen gedurende een bijeenkomst in het Führerhoofdkwartier betreffende de militaire situatie. Na de eliminatie van de Führer zouden reservetroepen de macht hebben moeten overnemen. De poging mislukte echter en Adolf Hitler was alleen licht gewond. Op 20 Juli 1944 kwam Skorzeny zojuist per trein van Berlijn in Wenen aan toen hij hoorde dat troepen reeds door de samenzweerders gealarmeerd naar Berlijn optrokken. Skorzeny samen met een compagnie soldaten marcheerde naar de vertrkken van de commandant van de reservetroepen waar officieren van het leger de samenzweerders al hadden gearresteerd en enkelen van hen doodschoten. Intussen werd de commandant van de reservetroepen in vrijheid gesteld echter ontheven van zijn bevelvoering. Daarop vroeg Skorzeny de officieren hun plichten voort te zetten terwijl hij zorgde voor het functioneren van de legereenheid, competent in bewapening, bevoorrading en paraatheid.

In September 1944 ontving Skorzeny nieuwe bevelen van de Führer. De Hongaarse regent Horty had contact ührer. De Hongaarse regent Horty had contact gemaakt met zowel de Westerse Geallieerden als met de Sovjets en bereidde de capitulatie van zijn land voor. Het was de taak van Skorzeny dit te voorkomen. Hij concentreerde zijn eenheden in de omgeving van Wenen, completeerde hun uitrusting met nieuw materiaal en voertuigen en ging in burger op weg naar Budapest. Gedurende vijf weken oriënteerde hij zich op de lokale omstandigheden. Het bleek dat als afgevaardigde van Horty zijn zoon Niklas contact had opgenomen met de Sovjets via de Joegolsavische partizanenleider Tito. Enkele uren later verkondigde de Hungaarse radio dat Horty een wapenstilstand was overeengekomenmet de Sovjets. Skorzeny beval toen de bezetting van het kasteel van Budapest, waar Horty zijn zetel had als regent op die 16de Oktober 1944. Rond middernacht omcirkelen enkele van zijn troepen de berg waar het kasteel was gesitueerd. De anderen waren door Skorzeny verzameld in marskolonne ; hij wilde de indruk wekken dat dez opmars naar het kasteel een afgesproken maatregel was. Het plan slaagde. De Hongaarse wapens bleven zwijgen en de Hongaarse generaal capituleerde. De volgende dag legde het Hongaarse leger een eed van trouw af tegenover de nieuwe regering die het vechten aan Duitse zijde tegen de Sovjets voortzetten. Een aanzienlijk gevaar voor de Duitse troepen was afgewend dankzij Skorzeny en zijn mannen. Toen Skorzeny de operatie in Budapest aan de Führer beschreef vertelde de Führer hem : "Je hebt het heel goed gedaan mijn beste Skorzeny. Ik bevorder je vanaf 16 Oktober 1944 tot SS-Obersturmführer en decoreer je met het Duitse Kruis in Goud". Vervolgens informeerde hij Skorzeny over zijn nieuwe missie.

In het Westen werd de opmars van de Engelse en Amerikaanse troepen bij de grens tot staan gebracht. De Führer had plannen gemaakt voor een nieuw offensief dat zou beginnen in het gebied tussen Aken en Luxemburg, voorts leidde door de Ardennen opwaarts naar de Kanaalkust met als doel het vernietigen van de vijandelijke strijdkrachten ten Noorden van de linie Bastogne-Brussel-Antwerpen alsook de haven van Antwerpen de Geallieerden te onthouden.

Skorzeny´s taak was met soldaten in Engelse en Amerikaanse uniformen de Meuse-bruggen tussen Luik en Namur in te nemen, en te voorkomen dat deze opgeblazen werden. Daarnaast zouden kleine commando-eenheden in het uniform van de vijand achter de Amerikaanse linies valse orders, verstoren van communicatie, Geallieerde troepen misleiden en verwarring in hun gelederen veroorzaken. Deze operatie was zeker effectief. Spoedig kwamen er nuttige berichten over de situatie achter de Amerikaanse linies binnen. Zo bijvoorbeeld stuurde een aanvoerder van een eenheid een Amerikaans tankregiment in de verkeerde richting, vernietigde telefoonlijnen en verwijderde aanwijsborden van wegen. Zelfs nog effectiever was de verwarring en hysterie door sabotage die uitbrak achter de Amerikaanse linies.

Na de ineenstorting van het Oostfront werden Skorzeny en zijn mannen gesommeerd een bruggenhoofd te vormen en te behouden ten oosten van de Oder, nabij Schwedt, dat bedoeld was voor toekomstige operaties tegen het Rode Leger. Skorzeny beveiligde het gebied zoals bevolen en vulde zijn vier bataljons aan met terugkerende Duitse soldaten, zo de kern vormende van de Divisie Schwedt. Hij redde eveneens vele vluchtelingen van de andere kant van de Oder. Op 28 Februari 1945 zei de Führer hem : "Skorzeny, ik moet U bedanken voor Uw resultaten aan het Oderfront. Uw bruggenhoofd was het enige lichtpunt in dagen. Ik ken U het Ridderkruis met Eikenbladeren toe en zal het U over enkele dagen persoonlijk overhandigen. Dan moet U mij Uw ervaringen vertellen."

Aan het eind van de oorlog raakte Skorzeny, die op 20 April 1945 bevorderd was tot SS-Standartenführer,

Vlakbij Salzburg in Amerikaanse gevangenschap. In 1947 werd hij in Dachau aangeklaagd voor operaties met soldaten in vijandelijke uniformen maar werd vrijgesproken. Tot aan Juli 1948 wachtte hij in het kamp in Darmstadt op zijn oproep te worden gehoord voor zijn denazificatie, hetgeen echter keer op keer werd uitgesteld met het doel hem zo lang mogelijk in de gevangenis te houden. Daarom koos hij ervoor zichzelf te bevrijden. Hij verbleef nog twee jaar in Duitsland en Frankrijk en ging in 1951 naar Spanje, waar hij met succes als ingenieur werkte. Hij assisteerde ook bij de vorming van de Egyptische geheime dienst, de Moukhabarat. Een ongeneeslijke longaandoening bracht hem in 1975 naar Heidelberg voor behandeling. Hans-Ulrich Rudel en Waldemar Schütz, die zijn laatste kameraden waren, bezochtten hem aldaar alvorens zijn terugkeer naar Spanje acht dagen voor zijn dood. Otto Skorzeny vertelde hen over zijn bezoek aan het Führerhoofdkwartier in de herfst van 1944, toen de Führer ziek was en hem aan zijn bed ontving. De Führer zei hem dat Duitsland de atoombom niet niet gebouwd had omdat hij niet de verantwoording had willen nemen dat de mensheid door zulk "Duivelswerk" vernietigd kan worden. Op 5 Juli 1975 overleed Skorzeny in Madrid. Zijn urn werd in Wenen bijgezet.

Gevraagd

1. Boeken en tijdschriften van het Derde Rijk evenals originele (voor-1945) opnamen met Duitse marsen.

2. Kameraden die vloeiend een buitenlandse taal schrijven (niet perse spreken) en bereid zijn vertalingen te maken.

3. Internet activisten om sites samen te stellen en voor de verspreiding van informatie.

NSDAP/AO: PO Box 6414, Lincoln, NE 68506 USA www.nazi-lauck-nsdapao.com

Prijzen Lijst

NSDAP/AO Nederlands